Grafietbakkebaarden als donkere energie
Het heelal kan met uiterst kleine bakkebaarden van koolstof zijn bevolkt die afgelegen sterren dimmen. Dit zou bevindingen kunnen verklaren die tot de mening leidden dat een geheimzinnige "donkere energie" de kosmos doordringt.
Wetenschappers stelden de donkere energiehypothese een decennium geleden voor een deel op om de onverwachte schemerigheid van bepaalde stellaire explosies te verklaren. Astronomen gebruiken deze heldere uitbarstingen als "standaardkaarsen" om kosmische afstanden te meten.
Aangezien de explosies allen dezelfde intrinsieke helderheid hebben, zijn de meest heldere het dichtste bij en de minder heldere verder weg.
In de jaren '90 merkten de onderzoekers op dat sommige van hen te schemerig waren voor de standaardtheorieën. Dit leidde tot de hypothese dat een aan de gang zijnde uitbreiding van het heelal aan het versnellen was door een onbekende vorm van donkere energie.
In een nieuwe studie staat dat een ongebruikelijke nieuwe vorm van koolstof in mineralen ontdekt is binnen meteorieten die dateren van rond de vorming van het Zonnestelsel.
De "grafietbakkebaarden" werden waarschijnlijk uit heet, koolstof-rijk gas geproduceerd en werden gevonden in delen van meteorieten. Ze zijn ongeveer 4.5 miljard jaar oud, dit zijn de oudste bekende vaste lichamen in ons zonnestelsel. Toen de zon jong was, was de zonnewind zeer sterk en een stroom van deeltjes werd naar buiten geblazen vanaf de zon. De grafietbakkebaarden die dichtbij de zon werden gevormd werden weggeblazen de interstellaire ruimte in. Het zelfde kan rond andere jonge sterren gebeurd zijn."
De grafiet bakkebaarden zouden ook kunnen worden gecreërd en verspreid door supernova's. Een dunne nevel van de bakkebaarden in de ruimte zou invloed hebben op hoe het licht van verschillende golflengten door ruimte gaan. Het is waarschijnlijk dat de invloed hiervan op het licht met bijna-infrarood golflengten er de oorzaak van is dat het donkere energiemodel bedacht werd.
De grafiet bakkebaarden zijn eerder ook al voorgesteld om die observaties te verklaren, maar hun aanwezigheid in de ruimte is nooit eerder bevestigd. Met de ontdekking in de meteorieten, kunnen onderzoekers de eigenschappen van de bakkebaarden tegen theorieën en observaties testen.